Czy wypada przyjaźnić się z przełożonym?

Według organizowanych niedawno analiz pracownicy najbardziej doceniają w firmie dobrą i rodzinna atmosferę oraz poprawne kontakty ze współpracownikami i szefem. Dodatkowo za źródło skutecznej pracy uważają koleżeńskie relacje z przełożonym. Czy rzeczywiście warto zawierać przyjaźń z zatrudniającym? Jak odbiorą to pozostali?

Praca w większym gronie wymaga wiele pokory, szacunku do innych, sprawnego podziału zadań oraz współpracy zgodnej i z nastawieniem na takie same cele. Aby wykształcić doskonałą kadrę trzeba utrzymywać luźne stosunki i nie wskazywać na siłę lidera.

Jak w każdym środowisku, także w firmie jedni lubią się bardziej, a inni mniej. Jednak podstawą jest tolerancja i akceptowanie współpracowników. Czasami przyjaźnie zawiązują się także na linii podwładny-przełożony. To naturalne, bowiem ludzie spędzają z sobą wiele czasu, dzielą troski i kłopoty, zwalczają kryzysowe sytuacje. Jednak przykładanie prywatnych sympatii na podłoże zawodowe może wprowadzić nieprzyjemną atmosferę oraz zazdrość innych pracowników. Trzeba profesjonalnie odróżnić życie osobiste od pracy.

Całkowicie zabronione jest lepsze traktowanie ulubieńców lub odróżnianie części pracowników. Przede wszystkim dlatego, że pozostali mogą poczuć się urażeni lub zagrożeni. W związku z tym przyjaźń lub nawet bardziej zażyła relacja nie mile widziana w miejscu zatrudnienia, ponieważ rujnuje profesjonalne i służbowe nastawienie całej załogi.

red. Justyna Błahut
gazetafinansowa.net