Jak poprawnie wypełnić świadectwo pracy pracownika?

W momencie, kiedy pracownik zostanie zwolniony lub sam wniesie wypowiedzenie, powinien po ustaniu współpracy, uzyskać świadectwo pracy. Ważne, aby gromadziło wiele ważnych informacji. Jakich?

Wszelkie obiekcje rozwiewa zapis widniejący w Kodeksie Pracy, z którego wyraźnie wynika, że zatrudniający może zapisać w świadectwie pracy tylko te dane, na które zgadza się podwładny.

Specjalnie stworzony do tego celu wzór świadectwa pracy pozwala na uzupełnienie go poprawnie i umieszczenie zgodnych z prawdą informacji. Można go w niewielkim stopniu przekształcać jednak niezmienne pozostają następujące treści:

– imię i nazwisko oraz miejsce zamieszkania zatrudnionego,

– okres ważności umowy/pracy,

– rodzaj etatu,

– nazwanie posady,

– wszystkie obowiązki należące do pracownika na przestrzeni całego okresu zatrudnienia,

– sposób rozwiązania współpracy – zwolnienie, wypowiedzenie, porozumienie,

– długość wybranych urlopów,

– zgodność finansowa z pracodawcą (np. brak zaległości w wypłatach).

Często pracodawcy błędnie traktują zapisy prawa i niewłaściwie precyzują fundamentalne informacje, często pracują na niekorzyść podwładnego. W związku z tym trzeba sprawdzać dokładnie dokument podczas jego wypisywania lub po uzyskaniu i prześledzić wszystkie informacje. Najczęściej mylnie wpisywane są następujące kwestie:

– nieprawidłowe nazwanie sposobu przerwania współpracy lub brak takiej adnotacji,

– brak wiadomości o historii awansów lub zmianach stanowisk w firmie,

– błędne określenie stanowiska,

– podanie tylko kilku najistotniejszych obowiązków zatrudnionego, a powinny znajdować się wszystkie zadania wykonywane przez zatrudnionego (także odbieranie telefonów, w przypadku pracownika biurowego),

– błędne policzenie urlopów wypoczynkowych, czasu choroby i innych dni wolnych od pracy.

Aby świadectwo pracy wyglądało kompetentnie warto wzorować się na innych i mieć świadomość, że dokument ten jest wizytówką i podsumowaniem ostatniego pracodawcy. Dlatego też musi być ważne tak samo dla pracownika, jak i przełożonego.

 

Justyna Błahut
www.gazetafinansowa.net